Her şey den bir haber olan kimi taraftar gelen futbolcuların ve takımın yüksek marka değeri gözlerini boyarken diğer tarafında otopark, büfe, kapalı zarflar göz boyamaktaydı. Ankaragücü kurumsallaşarak Endüstriyel futbolun ucundan tutmaya başlamıştı. Daha fiyakalı tesis, fiyakalı futbolcular, fiyakalı yöneticiler ...
Ankaragücü bizden uzaklaşıyordu...
Nitekim hep kızdığımız futbol rantı aslında bu sefer iyi bir şey yaptı. Rant kavgası bu süslü püslü fiyakalı Ankaragücüne tepkiler doğurmaya başladı ve sonunda ocakta dana pirzolalar pişerken tencereler yerini tavaya bırakarak ocakta menemen pişmeye başladı. tekrar eski tesislerimize döndük Ankaragücü bize döndü.
İnsanların gözlerini dolduran anlar yaşadık ama ne mutlu ki bizlere yaşadık yaşamaya da devam ediyoruz. Olaylar biraz basında dramatize edilse de Ankaragücü gerileme dönemindeydi ama taht kavgası artık son bulmuştu sadece ateşi körükleyecek kıvılcım arıyordu. Taraftar futbolcularına çocukları gibi bakıyordu sularını erzaklarını, dogalgaz, elektrik giderlerini karşılamaya başlamıştı. İnsan ailesine bakmaz mı tabi ki bakacak...
Bu 4 - 5 yıllık süreç bize o kadar güzel şeyler kattı ki insanlar artık daha samimi Stadyum önlerinde 0 bilet diye tabir edilen sponsor biletler yer almıyor ve hepsi bir yana artık taraftar Ankaragücü için bir şeyler yapıyor; takıma maç kazandırıyor, insanların takdirini kazanıyor ve parmak ısırtıyor.. O zaman Yaşa Varol Ankaragücü...
Mutlu olmak için hiç bir şeye gerek yok... ANKARAGÜCÜ OLSUN YETER
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder